Δεν ξέρετε, αδελφοί μου, τι σημαίνει να βλέπετε ένα παιδί να υποφέρει και να μη βρίσκετε γιατρειά. Ο πόνος είναι πιο βαρύς κι από τον δικό σας σταυρό· γιατί δεν είναι η δική σας σάρκα που πονά, αλλά το αθώο πλάσμα που σας εμπιστεύθηκε ο Θεός. Έτσι βρέθηκα κι εγώ, να κρατώ στην αγκαλιά μου το παιδί μου, και να μετρώ τις μέρες με αγωνία. Οι γιατροί έδιναν ελπίδες αμυδρές, τα φάρμακα δεν έφερναν αποτέλεσμα. Η καρδιά μου ράγιζε κάθε ώρα, και η ψυχή μου ζητούσε βοήθεια από τον Ουρανό.
Μέσα στην απόγνωση, θυμήθηκα την Παναγία της Τήνου, την Μεγαλόχαρη, που τόσες φορές στάθηκε στήριγμα για ανθρώπους καταπονημένους. Σας μιλώ αληθινά: πήρα το τάμα μου και ξεκίνησα το ταξίδι, με δάκρυα στα μάτια και προσευχή στα χείλη. Όλη η διαδρομή ήταν σαν σταυροδρόμι πίστης και ελπίδας· δεν ήξερα αν θα δω το παιδί μου να σηκώνεται ξανά, μα ήξερα πως η Μάνα του Χριστού ακούει πάντα τις προσευχές των παιδιών Της.
Όταν έφτασα στο νησί, ανέβηκα τα σκαλοπάτια της Μεγαλόχαρης γονατιστός. Εσείς που έχετε ανέβει έτσι, ξέρετε ότι εκείνη τη στιγμή ξεχνάς τον κόσμο όλο· υπάρχει μόνο η Παναγία και η ψυχή σου. Μπήκα μέσα στον ναό, και στάθηκα μπροστά στην εικόνα Της. Τα μάτια μου δεν άντεξαν και ξέσπασα σε κλάμα: «Παναγία μου, μητέρα όλων μας, κράτησε εσύ το παιδί μου στα χέρια σου. Δώσε του υγεία, χάρισέ του ζωή».
Και τότε, κάτι που δεν μπορώ να το περιγράψω με λόγια συνέβη. Ένα άρωμα γλυκό, σαν μύρο, γέμισε τον χώρο γύρω μου. Δεν ήταν από τα κεριά ούτε από θυμίαμα. Ήταν σαν να έσκυψε η Παναγία η ίδια και να με αγκάλιασε. Στην καρδιά μου έπεσε μια γαλήνη που δεν την είχα νιώσει ποτέ. Σηκώθηκα άλλος άνθρωπος, με βεβαιότητα ότι το θαύμα είχε ήδη ξεκινήσει.
Όταν γύρισα στο παιδί, οι γιατροί με κοίταξαν με απορία. «Δεν ξέρουμε τι έγινε», μου είπαν. «Μα η βελτίωση είναι απροσδόκητη». Εσείς καταλαβαίνετε ποιος είχε απαντήσει. Δεν ήταν τυχαίο, δεν ήταν σύμπτωση· ήταν η ζωντανή παρουσία της Παναγίας της Τήνου.
Από τότε, η ζωή μου δεν είναι ίδια. Κάθε φορά που κοιτώ το παιδί μου να γελά, βλέπω πίσω του την προστατευτική σκιά της Μεγαλόχαρης. Και σας καταθέτω την αλήθεια μου: αν πάτε κι εσείς με πίστη, με συντριβή και με καρδιά ταπεινή, θα δείτε ότι η Παναγία δεν εγκαταλείπει ποτέ κανέναν. Είναι η Μητέρα όλων μας, και ακούει ακόμα και τον πιο αδύναμο ψίθυρο ενός παιδιού.