Θαύμα Μυρόβλησης Αγίου Δημητρίου (1987). Η σύγχρονη μαρτυρία του Μύρου στη Θεσσαλονίκη.
Το θαύμα της μυρόβλησης του Αγίου Δημητρίου στη Θεσσαλονίκη το 1987 αποτελεί ένα από τα πιο συγκλονιστικά γεγονότα στη σύγχρονη εκκλησιαστική ιστορία της πόλης. Η μοναδικότητα και η ένταση της εμπειρίας έχουν καταγραφεί από τον τότε διάκονο του Ιερού Ναού, π. Χρήστο Κότιο. Ο οποίος σήμερα υπηρετεί ως εφημέριος στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου στις Σαράντα Εκκλησίες Θεσσαλονίκης.
Το περιστατικό έλαβε χώρα στις 26 Οκτωβρίου 1987. Κατά τη διάρκεια των εορτασμών για την μνήμη του Πολιούχου Αγίου Δημητρίου και την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης από την Οθωμανική κυριαρχία (1430-1912). Ο ναός, με τις πόρτες ανοιχτές, δέχονταν τους νυχτερινούς προσκυνητές. Ο αριθμός τους ήταν περιορισμένος – περίπου 30 με 40 άνθρωποι. – Αλλά η ατμόσφαιρα έντονα πνευματική, με μια ομάδα γυναικών να ψάλλει την παράκληση του Αγίου μπροστά στη λάρνακα των Ιερών Λειψάνων.
Ξαφνικά, οι γυναίκες άρχισαν να φωνάζουν με δέος και χαρά: Η λάρνακα είχε πλημμυρίσει από μύρο ασύγκριτης ευωδίας… Με ελαιώδη σύσταση. Ο διάκονος, αντιλαμβανόμενος το θαύμα, άρχισε να συλλέγει το μύρο με βαμβάκι, το οποίο δεν σταματούσε να αναβλύζει.
Το γεγονός αυτό επαληθεύτηκε και από το άγγιγμα των προσκυνητών: Ό,τι έπιαναν οι παλάμες τους βρεχόταν από το μυρωμένο υγρό. Ενώ η ευωδία πλημμύριζε τον ναό. Και εξείχε στην οδό Αγίου Δημητρίου, προσελκύοντας περαστικούς.
‘Oλα τα προσκυνητάρια και οι εικόνες του ναού ανέβλυζαν μύρο…
Η έκπληξη συνεχίστηκε καθώς όλα τα προσκυνητάρια και οι εικόνες του ναού ανέβλυζαν μύρο, ακόμα και μέσω των προστατευτικών τζαμιών. Το μέγεθος και η συνέπεια του φαινομένου δεν άφηναν περιθώριο αμφισβήτησης: Ήταν ένα γεγονός υπερφυσικό και θεοσημαντικό.
Όταν ο προϊστάμενος του ναού έφτασε, τα λείψανα του Αγίου Δημητρίου ευωδίαζαν ήδη. Όμως το μύρο που αναβλύζε από τη λάρνακα ήταν χαρακτηριστικό και ξεχωριστό.
Ο μακαριστός Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης, κυρός Παντελεήμων ο Β΄, απέδωσε το θαύμα στην αδιαφορία του κεντρικού ομιλητή της εορταστικής τελετής του Πανεπιστημίου. Που εκείνο το βράδυ δεν αναφέρθηκε καθόλου στον Άγιο Δημήτριο. Η μυρόβλυση, σύμφωνα με τον Μητροπολίτη, ήταν μήνυμα του Αγίου ότι παραμένει πάντοτε παρών. Προστατεύοντας την πόλη και διαμαρτυρόμενος όταν οι πιστοί απομακρύνονται από τον Χριστό και τους Αγίους Του.
Ο π. Χρήστος Κότιος αναφέρει ότι η εμπειρία αυτή ενίσχυσε βαθιά την πίστη του: «Η χαρά, η έκπληξη και η συγκίνηση που αισθάνθηκα εκείνη την ώρα δεν περιγράφονται. Ήταν σαν να ζούσαμε ένα μυστήριο ζωντανό… Ένα γεγονός που γεμίζει τον άνθρωπο ελπίδα και αίσθηση της παρουσίας του Θεού και των Αγίων».
Το θαύμα της μυρόβλησης του Αγίου Δημητρίου παραμένει ένα από τα πιο σημαντικά σημεία αναφοράς για την πίστη των Θεσσαλονικέων και της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Υπενθυμίζοντας ότι η αφοσίωση στους Αγίους και η ζωντανή πίστη δεν μένουν ποτέ αναπάντητες.
πηγή: katanixi.gr